9 maanden later

9 maanden later

Ongeveer een jaar geleden werd het hoe langer hoe duidelijker…. er moest iets gebeuren in mijn leven. Als loopbaanadviseur moest ik zelf in de spiegel kijken. Deed ik nog wel wat bij mij paste? Eigenlijk was het antwoord absoluut ‘ja’! Maar de context waarin ik dat deed begon steeds minder goed te passen. Dat lag niet aan de omgeving, maar vooral aan mijn eigen behoefte. Er miste iets, iets heel wezenlijks, wat ik niet kon leven in de setting waarin ik mij bevond. En ik was het daar mee eens, dat het niet paste. Maar ik had er ook last van. Een dilemma dus.

Op enig moment heb ik het besluit genomen…. ik ga doen wat mijn hart mij ingeeft! Ik moest wel…. Toen ik mijn man vertelde wat mijn voornemen was, namelijk op eigen benen en vanuit mijn woonplaats Melior opnieuw vormgeven en uitbreiden, was zijn nuchtere reactie ‘Nu pas? Ik had het al veel eerder verwacht”.

Nadat alle formaliteiten geregeld waren, was het idee om in de zomermaanden met mijn laptop op schoot in de tuin te gaan zitten om de plannen verder uit te werken. Ik kon mij gelukkig wel even wat nadenktijd veroorloven. Maar nog voordat ik Melior Beter & Balans bij de Kamer van Koophandel had ingeschreven, had ik al een aantal aanvragen. Dat vroeg om schakelen. Naast de lopende trajecten die ik nog zou afronden, begon mijn agenda al snel gevuld te raken. Ondertussen zocht ik een kantoor (die mij gelukkig zowat in de schoot viel), was het noodzaak om te bedenken wat ik met de automatisering wilde, maar ook met mijn huisstijl, website, inrichting etc. Ik kon eigenlijk gelijk aan de bak. Dat is wel fijn starten!

Opvallend hoe, weliswaar via mijn netwerk, oude maar vooral ook nieuwe opdrachtgevers mij wisten te vinden, zonder dat mijn website klaar was, mijn voicemail het deed, mijn mail goed werkte of mijn mobiele nummer te bereiken was. En in tegenstelling tot wat ik had verwacht, kwamen de opdrachtgevers van heinde en ver: van Apeldoorn tot Dokkum, van Sneek tot Veendam en alles daar tussen in: Groningen, Haren, Assen, Beilen, Gieten, Coevorden, Grou, Leeuwarden, etc.

Ik zeg tegen mensen dat ik mij ‘ontschot’ voel: daar waar ik jarenlang met twee petten op heb gefunctioneerd, kan ik het nu volledig integraal aanbieden: mobiliteit en vitaliteit. Bijzonder is het dan ook om te zien dat het op alle fronten stoomt. Of het nu gaat om Outplacement, Coaching, LoopbaanVit worden, Beter-na-Beter worden, Intervisie, Diagnostiek of organisatie ontwikkeling. Om mijn eigen vitaliteit te bewaken heb ik besloten om niet meer dan 4 klanten per dag te spreken. Daardoor is mijn agenda wel sneller vol dan voorheen.

Met een aantal partijen in mijn netwerk ben ik samenwerkingsverbanden aan gegaan, die grotendeels heel organisch zijn ontstaan. Ik wist wel dat ik niet alleen zou blijven, maar de wijze waarop dit gaat is wel heel plezierig.

En dan beland je van de ene dag op de andere in de lockdown van het Corona virus. De agenda is nagenoeg leeg, opdrachten worden geparkeerd en klanten kiezen voor uitstel van hun traject in plaats van online begeleiding. Hoe het gaat lopen is volledig onduidelijk. De tijd die ik nu heb besteed ik aan organisatie ontwikkeling en de achterkant van het bedrijf. Dat had eerlijk gezegd al wel wat achterstallig onderhoud opgelopen.

Gelukkig komen ook nu nog steeds nieuwe opdrachten binnen, waarvoor de gesprekken al in gang gezet waren vlak voor de lockdown. Maar wanneer we ze kunnen opstarten is op dit moment nog de grote vraag.

Mijn nicht, die in Noord Italië woont, heeft mij gewaarschuwd dat we het virus niet moeten onderschatten, het is erg besmettelijk.

Mijn hart gaat uit naar de mensen die het op dit moment fysiek en emotioneel zwaar hebben, die geliefden hebben verloren of gaan verliezen, die worstelen met hun gezondheid, medewerkers die hun baan dreigen te verliezen, ondernemers die niet weten hoe ze deze situatie het hoofd moeten bieden. En tegelijk is het ook mooi om te zien dat we weer een beetje terug keren naar de bedoeling, naar een humane wereld, waar in tijden van crisis naar elkaar om wordt gekeken, ook al mogen we niet bij elkaar komen. Creativiteit en aanpassingsvermogen zijn de belangrijke talenten die nu gevraagd worden, terwijl we ondertussen strak in een structuur worden gedrukt. En hoewel vrijheid mijn grootste goed is, ervaar ik gek genoeg geen belemmeringen.

Wat gaat er hierna gebeuren? Niemand heeft enig idee. Zakken we weer in een stevige economische crisis, net als in 2008? Of is dit een corrigerende tik, waarbij wij even flink met de neus op de feiten worden gedrukt? Wie het weet mag het zeggen.

9 maanden later, de wereld ziet er totaal anders uit, maar ik heb nog geen seconde spijt van mijn besluit. Ik geniet van alles wat ik tot nu toe heb kunnen doen, van mijn klanten, de opdrachtgevers, de setting, de kansen en mijn vak. En het is mijn grote wens dat ik dit nog heel lang samen met anderen mag blijven doen voor medewerkers en leidinggevenden van organisaties in Noord-Nederland.

Sterkte aan iedereen!

Birgit Bakker-Kok